Kliniczne cechy zapalenia mózgu wywołanego przez wirusa nipah u rolników świń w Malezji cd

Okres pomiędzy ostatnim kontaktem pacjenta ze świniami a początkiem choroby wynosił od kilku dni do dwóch miesięcy, a wynosił dwa tygodnie lub mniej u 92 procent pacjentów. Dwaj pacjenci mieli bezpośredni kontakt z zakażonymi psami (psy zmarły z podejrzanych przyczyn tuż przed zachorowaniem pacjentów). Pozostali pacjenci (5 procent) żyli blisko, ale nie mieli bezpośredniego kontaktu cielesnego ze świniami. Ponad połowa (56%) dotknęła członków rodziny, a 74% zostało zaszczepionych przeciwko wirusowi japońskiego zapalenia mózgu. Ostre cechy kliniczne
Tabela 1. Tabela 1. Cechy kliniczne podczas prezentacji u pacjentów z zakażeniem wirusem nipah. Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka neurologiczna pacjentów podczas zaka.enia wirusem Nipah. Tabela zawiera listę głównych funkcji prezentacji. Średni czas trwania gorączki przed przyjęciem wynosił 3,5 dnia (zakres od do 14). Choroba wpłynęła głównie na układ nerwowy. Cechy neurologiczne podsumowano w Tabeli 2. Pięćdziesięciu dwóch pacjentów (55 procent) miało obniżony poziom świadomości, o czym świadczy wynik mniejszy niż 15 w skali Glasgow Coma Scale; średnia punktacja w najniższym (określanym jako najgorszy poziom świadomości lub potrzeba wentylacji mechanicznej) wynosiła 7,5. Średni czas trwania choroby od wystąpienia objawów do nadiru wynosił 6,9 dni (zakres od 3 do 31). Pacjenci z obniżonym poziomem świadomości mieli wyraźne oznaki dysfunkcji pnia mózgu, w tym nieprawidłowy odruch laserowo-spojrzeniowy, wskazujące źrenice o zmiennej reaktywności i znaczące zmiany naczynioruchowe, obejmujące nadciśnienie i tachykardię, co sugerowało zajęcie ośrodka rdzeniastego naczyń krwionośnych. Drgawki wystąpiły u 23 procent wszystkich pacjentów, a u wszystkich z wyjątkiem jednego z tych pacjentów wystąpiły uogólnione napady toniczno-kloniczne; ten pacjent miał ogniskowe napady ruchowe z wtórnym uogólnieniem. Żaden pacjent nie miał stanu padaczkowego. Segmentowa mioklonia, charakteryzująca się ogniskowym, rytmicznym szarpaniem mięśni, występowała w 32 procentach. U ośmiu pacjentów wystąpiła dysfunkcja móżdżku, a u trzech wystąpiło silne drżenie postawy obu ramion.
Nieobecność lub zmniejszenie odruchów ścięgnistych z hipotonią obserwowano u 56% pacjentów. Ten stan był częstszy u pacjentów z obniżonym poziomem świadomości niż u osób z normalnym poziomem (81 procent vs. 26 procent). Przeprowadzono badania przewodzenia nerwowego u pięciu pacjentów z zaburzeniem widzenia w fazie ostrej (od 10 do 20 dnia) ich choroby. Dwaj pacjenci mieli normalne wyniki. U pozostałych trzech pacjentów odpowiedzi późne (F i H) były nieobecne; u jednego z tych pacjentów, u których występowała cukrzyca, nie było również reakcji nerwów czuciowych. U 10 pacjentów w stanie śpiączki zaobserwowano wyraźny powrót do zdrowia, w którym utrzymywały się zwiotczałe tetraplegia i arefleksja, a funkcja motoryczna czaszki i funkcje poznawcze uległy poprawie, naśladując syndrom zablokowany. U ośmiu pacjentów odzyskano siłę kończyn i odruchy odruchowe. Cztery osoby były w stanie samodzielnie chodzić. U pięciu z ośmiu pacjentów przeprowadzono przezczaszkową stymulację magnetyczną kory ruchowej. Zdolności wywoływane przez motor były nieobecne tylko u jednego pacjenta, który był jedynym pacjentem, u którego w czasie zdrowienia pojawiały się znaki piramidowe.
Wszystkie inne systemy były normalne u wszystkich pacjentów przy przyjęciu
[przypisy: choroba bostońska u dzieci zdjęcia, przewód żylny, półpasiec icd 10 ]
[podobne: wrocławski rower miejski 2015, olx skawina, ściegi ozdobne ]