Funkcja grzybni po hematopoetycznej transplantacji komórek macierzystych w leczeniu ciężkiego złożonego niedoboru odporności ad 5

Pięć z tych 11 niemowląt miało znaczną liczbę limfocytów T (> 100 komórek na milimetr sześcienny), prawdopodobnie w wyniku transplacentalnego transferu matczynych komórek T21, 22; tylko 2 z 5 miało wykrywalne episomy antygenu receptora komórek T (.100 na mikrogram DNA). Jedno niemowlę, które otrzymało niefrakcjonowany przeszczep szpiku z rodzeństwa identycznego z HLA miało wczesną funkcję limfocytów T wynikającą z obwodowej ekspansji limfocytów T dawcy CD45RO +. Rekonstytucja komórek T pochodzących z grasicy (zawierających episomy antygenów komórek T) wystąpiła u tego niemowlęcia w sześć miesięcy po przeszczepie, prowadząc do odwrócenia stosunku komórek CD45RO + do komórek CD45RA +. U tego niemowlęcia ani obecność dojrzałych, przeniesionych przez komórki macierzyńskie komórek macierzy-stych, ani obecność przeniesionych komórek T dawcy z niefrakcjonowanego przeszczepu szpiku kostnego uniemożliwiły późniejszy rozwój nowych komórek T w grasicy. Rycina 3. Rycina 3. Kinetyka funkcji grzyba po udanym transplantacji szpiku kostnego u niemowląt z ciężkim połączonym niedoborem odporności. Panele A i B pokazują średnią (. SE) liczbę episomów antygenów receptora komórek T (86 pomiarów) w różnych czasach po przeszczepieniu u 51 niemowląt z ciężkim złożonym niedoborem odporności, u których rozwinęła się funkcja komórek T i dla których próbki były dostępne dla analiza. Pomiary wykonywano w następujących czasach: przed przeszczepieniem (dzień 0), co 100 dni do dnia 300 po przeszczepie, co 200 dni do dnia 700, oraz w latach 3, 5, 7, 9, 11 i 13. Wartości średnie w połowie każdego okresu zostały wykorzystane do analizy. Pomiędzy 3 a 12 pomiarów oceniano w danym okresie. Panel C pokazuje liczbę episomów antygenowych receptora komórek T u 90 zdrowych osobników, a panel D pokazuje tę liczbę u 45 niemowląt z ciężkim złożonym niedoborem odporności jeden rok lub więcej lat po udanym transplantacji szpiku kostnego. Linie przerywane przedstawiają dane od wybranych pacjentów, dla których dane były dostępne w układzie podłużnym i po 10 latach.
Kinetykę rozwoju komórek grasicy T u 73 pacjentów, u których rozwinięto funkcję komórek T, pokazano na ryc. 3A. Episomy antygenu receptora limfocytów T najpierw wykryto około 100 dni po transplantacji. Średnia wartość szczytowa wynosiła 7311 . 8652 episomów na mikrogram DNA w okresie od jednego do dwóch lat po przeszczepie, po czym wartości spadły (Figura 3B). W 90 normalnych osobnikach liczba episomów zmniejszała się wykładniczo wraz z wiekiem do niewykrywalnego poziomu (<100 episomów na mikrogram DNA) przez okres około 80 lat (Figura 3C). Natomiast wartości u niemowląt z ciężkim złożonym niedoborem odporności spadły do niewykrywalnego poziomu o 14 lat (wykres 3D). Episomy antygenów receptora limfocytów T były niewykrywalne dla trzech niemowląt, u których funkcja komórek T nigdy się nie rozwinęła.
Ryc. 4. Ryc. 4. Kinetyka proliferacji i rekonstytucji limfocytów T po udanym transplantacji szpiku kostnego u niemowląt z ciężkim połączonym niedoborem odporności. Przedstawiono poziomy proliferacji limfocytów T w odpowiedzi na fitohemaglutyninę (PHA), liczbę limfocytów obwodowych CD45RA + oraz episomy antygenów receptora komórek T jako procent średniego maksymalnego poziomu uzyskanego w dowolnym okresie
[więcej w: osłonka schwanna, przewód żylny, choroba bostońska u dzieci zdjęcia ]
[podobne: wrocławski rower miejski 2015, olx skawina, ściegi ozdobne ]