Długotrwałe leczenie antagonistą receptora glikoproteiny płytek krwi po przezskórnej rewaskularyzacji wieńcowej ad 7

Dangas i wsp. 40 wykazali, że dożylne podawanie antagonistów receptorów glikoproteinowych hamuje wytwarzanie trombiny i przedłuża czas aktywacji krzepnięcia. W naszym badaniu aktywowany czas krzepnięcia był istotnie dłuższy u pacjentów, którzy otrzymywali 10 lub 20 mg xemilofibanu niż u pacjentów otrzymujących placebo, co sugeruje, że działanie biologiczne xemilofiban jest podobne do działania innych antagonistów receptora glikoproteiny. Co ważniejsze, podobnie jak w przypadku wszystkich wcześniejszych badań dotyczących dożylnych leków u pacjentów poddawanych PTCR, xemilofiban znacząco zmniejszył częstość zawału mięśnia sercowego w ciągu pierwszych 24 godzin po zabiegu. Ponadto zapotrzebowanie na abciximab ratunkowe było wyjątkowo niskie, a odsetek krwawień we wczesnym okresie po PTCR był wyższy w grupach leczonych aktywnie niż w grupie placebo. Te wyniki sugerują, że xemilofiban miał krótkotrwałą biologiczną i kliniczną skuteczność. Drugim wyjaśnieniem tych wyników jest to, że kontynuacja leczenia xemilofibanem nie zapewnia długotrwałej ochrony przed śmiercią, zawałem mięśnia sercowego lub koniecznością pilnej rewaskularyzacji. Brak przedłużonej korzyści zaobserwowano zarówno w całej grupie pacjentów, jak iw podgrupach zdefiniowanych zgodnie z diagnozą przy włączaniu, stosowaniu stentów lub nie używania, wieku, płci i odstępie między początkową dawką badanego leku i PTCR.
Brak długoterminowej skuteczności jest mało prawdopodobny ze względu na niewystarczającą dawkę xemilofibanu. Stężenie we krwi xemilofibanu było wystarczająco wysokie, aby wywołać pożądany efekt antagonistyczny względem receptorów płytek, co najmniej sporadycznie, ponieważ w całym okresie badania występowało zależne od dawki nasilenie krwawień. Strome reakcje na dawkę charakterystyczne dla farmakodynamiki i farmakokinetyki xemilofibanu mogły powodować duże wahania hamowania agregacji płytek u poszczególnych pacjentów, przy zmiennym hamowaniu w całej badanej populacji.35
Zgłaszano, że produkt Lamifiban zapobiega śmierci i zawałowi mięśnia sercowego tylko przy pośrednich poziomach w osoczu, a nie przy niższych lub wyższych poziomach w osoczu, u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową. 41 Badania aktywacji płytek krwi dają możliwość, która nie została jeszcze potwierdzona, że w niskich stężeniach antagoniści receptora płytkowego zmieniają konformację steryczną miejsc glikoproteiny IIb / IIIa i, paradoksalnie, zwiększają trombogeniczność tych miejsc.42 Może to tłumaczyć wyższe wskaźniki umieralności w grupie otrzymującej małą dawkę xemilofiban. Dlatego wydaje się, że najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem wyników naszego badania jest brak długotrwałego efektu ochronnego.
Kolejnym nieoczekiwanym odkryciem było to, że wskaźniki zdarzeń były niższe niż w poprzednich badaniach. Szybkość zgonu, zawał serca bez nagłych wypadków lub pilna rewaskularyzacja po 30 dniach wynosiła 7,9 procent w grupie placebo, w porównaniu z 12,8 procent w grupie placebo w badaniu 7E3 w ramach badania prewencji niedokrwiennej (EPIC), 4 11,4 procent w grupie placebo w badaniu Integrelina w celu ograniczenia do minimum agregacji płytek i zapobiegania trombozy wieńcowej II, 11 11,7 procent w grupie placebo w ocenie w PTCR w celu poprawy długoterminowego wyniku z blokadą Abciximab GP IIb / IIIa (EPILOG) badania, 7 i 10,8 procent w grupie stentów w badaniu oceniającym hamowanie płytek krwi IIb / IIIa w stentowaniu (EPISTENT) .38 Chociaż kryteria enzymatyczne do diagnozowania zawału mięśnia sercowego nie były jednolite w tych badaniach, sugerowany jest trend
[podobne: przewód żylny, riwaroksaban, bostonka choroba ]
[podobne: wrocławski rower miejski 2015, olx skawina, ściegi ozdobne ]