Długotrwałe leczenie antagonistą receptora glikoproteiny płytek krwi po przezskórnej rewaskularyzacji wieńcowej ad 6

Przeprowadzono analizy zawału mięśnia sercowego w różnych odstępach czasu po PTCR w celu ustalenia, czy był okres, w którym xemilofiban przynosił korzyść. Warto zauważyć, że zawały mięśnia sercowego, które wystąpiły w ciągu jednego dnia po randomizacji lub po procedurze indeksu były rzadsze u pacjentów leczonych 10 lub 20 mg xemilofibanu niż u tych, którzy otrzymywali placebo (p = 0,02 dla obu porównań) (ryc. 3). Później jednak odnotowano więcej zawałów w obu grupach xemilofiban, a po 30 dniach nie było istotnych różnic między grupami xemilofiban i grupą placebo (tabela 2).
Tabela 3. Tabela 3. Epizody krwawienia. Ogółem 67,0 procent pacjentów otrzymujących placebo ukończyło leczenie, w porównaniu z 64,2 procentami pacjentów otrzymujących 10 mg xemilofibanu (p = 0,04) i 59,4 procent pacjentów otrzymujących 20 mg xemilofibanu (p <0,001). Proporcje pacjentów, którzy wycofali się z badania z powodu zdarzeń sercowych, były podobne w grupach otrzymujących placebo, 10 mg i 20 mg (odpowiednio 10,0, 10,8 i 9,6%). Proporcje pacjentów, którzy wycofali się z powodu epizodów krwawienia (Tabela 3) były istotnie większe w grupach 10 mg i 20 mg xemilofibanu (odpowiednio 6,1 i 11,6 procent) niż w grupie placebo (1,5 procent), a różnice te uwzględniają niższe ogólne wskaźniki ukończenia w grupach xemilofiban.
Chociaż większość pacjentów przyjmujących xemilofiban miała krwawienie, umiarkowane lub ciężkie epizody krwawienia były rzadkie (Tabela 3). Epizody krwawienia występowały przez cały okres leczenia, a nie głównie w początkowym okresie po rewaskularyzacji. Małopłytkowość (liczba płytek krwi mniejsza niż 80 000 na milimetr sześcienny) wystąpiła u 0,5% pacjentów otrzymujących 10 lub 20 mg xemilofibanu, generalnie w ciągu pierwszych trzech lub czterech tygodni leczenia oraz u 0,1% pacjentów otrzymujących placebo. Wśród pacjentów z trombocytopenią, najniższa liczba płytek krwi była na ogół mniejsza niż 20 000 na milimetr sześcienny, a liczba powróciła do poziomu 80 000 na milimetr sześcienny lub więcej w ciągu trzech lub czterech dni po wycofaniu badanego leku. Nie stwierdzono zgonów z powodu trombocytopenii.
Dyskusja
Badanie EXCITE przetestowało hipotezę, że u pacjentów leczonych PTCR długotrwałe doustne podawanie xemilofibanu, po początkowej dawce podanej przed zabiegiem, zwiększyłoby kliniczną korzyść krótkoterminowej blokady receptora glikoproteiny IIb / IIIa, którą wcześniej wykazano za pomocą abciximabu, tirofiban i eptifibatyd.39 Nasze odkrycie, że leczenie xemilofibanem nie poprawiło wyniku odległego po PTCR ma dwa możliwe wyjaśnienia. Po pierwsze, ten krótko działający środek doustny może nie mieć wystarczającej skuteczności w krótkim czasie. Po drugie, długotrwałe stosowanie środka może nie przynieść dodatkowych korzyści. Badania farmakokinetyczne wykazały, że 20 mg xemilofibanu zapewnia od 60 do 80% blokady receptora 60 do 90 minut po podaniu doustnym.35 Ponieważ nie stwierdziliśmy różnicy w wynikach w zależności od czasu podania dawki początkowej w stosunku do PTCR lub terminu pierwszego dawka podtrzymująca, czas jest mało prawdopodobnym wyjaśnieniem naszych wyników.
Chociaż nie przeprowadzaliśmy systematycznych testów hamowania płytek krwi, możliwe jest wnioskowanie z innych badań
[więcej w: osłonka schwanna, indeks bispektralny, zastawka eustachiusza ]
[więcej w: olx mogilno, badanie densytometryczne, astygmatyzm objawy ]