Codzienne przerwanie uspokajających infuzji u pacjentów z krytyczną chorobą poddawanych mechanicznej wentylacji ad

W związku z tym lekarze mogą zostać zmuszeni do zlecenia badań diagnostycznych w celu wykluczenia nowego uszkodzenia neurologicznego, gdy pacjenci nie obudzą się szybko po zaprzestaniu wlewu uspokajającego. Korzyści z podawania środków uspokajających przez ciągły wlew muszą być zrównoważone tymi wadami. Codzienne przerwanie wlewów uspokajających, aby umożliwić pacjentom przebudzenie , może poprawić sytuację, umożliwiając lekarzom usprawnienie podawania środków uspokajających, zapewniając jednocześnie optymalny komfort pacjentom. Badanie to podjęliśmy w celu ustalenia, czy codzienne przerwanie wlewów uspokajających u krytycznie chorych pacjentów otrzymujących wentylację mechaniczną skróciłoby czas trwania wentylacji mechanicznej i długości pobytu na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz w szpitalu.
Metody
Pacjenci
Przebadaliśmy pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej, którzy byli intubowani i poddawani mechanicznej wentylacji i którzy zostali uznani przez zespół intensywnej terapii za wymagającego uspokojenia przez ciągły wlew dożylny. Wśród tych pacjentów byli ci wszyscy, którzy wykazali pobudzenie lub dyskomfort po odzyskaniu efektów leków stosowanych do ułatwienia intubacji dotchawiczej (np. Tiopental lub etomidat). Kryteriami wykluczenia była ciąża, przeniesienie z instytucji zewnętrznej, gdzie już podano środki uspokajające, i przyjęcie po resuscytacji z powodu zatrzymania krążenia. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do jednej z dwóch strategii: codzienne przerwanie infuzji środków uspokajających rozpoczynające się 48 godzin po przyjęciu (grupa interwencyjna) lub ciągły wlew środków uspokajających z przerwą tylko w zależności od zespołu intensywnej opieki (grupa kontrolna) . W obrębie każdej grupy pacjentów losowo przydzielono do grupy otrzymującej midazolam lub propofol. Przypadkowe przypisania zostały wygenerowane przez komputer, a następnie ukryte w zapieczętowanych kopertach. Przypisanie pacjentów grupie interwencyjnej lub grupie kontrolnej było znane tylko badaczom, ale środki uspokajające były podawane na zasadach otwartej etykiety.
Tabela 1. Tabela 1. Protokoły do wlewu leków uspokajających u badanych pacjentów. Wszystkie cztery podgrupy jednocześnie otrzymały wlew morfiny w celu zniesienia bólu. Wlew połączenia niealergicznego leku uspokajającego (propofolu lub midazolamu) i morfiny będzie odtąd nazywany wlewem środków uspokajających. Protokoły dla wlewów środków uspokajających przedstawiono w tabeli 1. Pielęgniarki dostosowały dawkę i szybkość wlewu zgodnie ze standardowymi procedurami w naszej instytucji (w celu uzyskania wyniku 3 lub 4 w skali sedacji Ramsaya, która mierzy sedację w skali [poruszony lub niespokojny] do 6 [śpi i nie reaguje na bodźce] 11).
Dane demograficzne dla podstawy, Fizjologia ostra i ocena chronicznej oceny zdrowia (APACHE II), 12 oraz powód przyjęcia na oddział intensywnej terapii odnotowano dla wszystkich pacjentów. Zanotowano także liczbę pacjentów z obrzękiem płuc, zespołem ostrej niewydolności oddechowej lub stanem astmatycznym, u których wykonano wentylację z zastosowaniem permisywnej hiperkapnii (celowa hipowentylacja, aby umożliwić ciśnienie tętniczego dwutlenku węgla wynoszące .50 mm Hg).
[podobne: bostonka jak długo trwa, imikwimod, zespół aktywacji makrofagów ]
[patrz też: neurolog szczecinek, oddychanie podczas biegu, odczyn tuberkulinowy ]